معانقه و برايش دعا كرد و من نيز چنين كردم . سپس برخاستيم و به سوى در بارگاه رفتيم ، در ميدان مقابل بارگاه هشام عدّه بسيارى از مردم نشسته بودند ، پدرم پرسيد : اينان كيستند ؟ دربانان گفتند : اينها كشيشان و راهبان دين مسيح هستند و اين فرد داناى ايشان است كه سالى يك روز به اينجا مىآيد و مردم از او فتوا مىخواهند و او نظر مىدهد . در اين هنگام پدرم روى خود را با قسمت اضافى عبا بپوشانيد و من نيز چنان كردم ، پدرم بسوى آنان رفت و در حلقهء ايشان نشست و من نيز پشت سر پدر نشستم ، اين خبر به هشام رسيد و او برخى غلامانش را گسيل داشت تا ماجرا را زير نظر بگيرند ، بعد از مدّتى آن عالم مسيحى نگاهى به جمع انداخت و با ديدن پدرم از او پرسيد : آيا تو از مايى يا از اين امّت ؟ پدرم فرمود : البتّه از اين امّت مرحومه هستم ، عالم مسيحى گفت : آيا از دانشمندان آنهايى يا از جاهلانشان ؟ پدرم فرمود : من از جاهلان ايشان نيستم . سپس عالم مسيحى گفت : چند سؤال از تو مىپرسم : شما از كجا ادّعا مىكنيد كه اهل بهشت مىخورند و مىآشامند ولى حدثى از آنها سر نمىزند ؟ يك نمونه معروف و شناخته شده از اين مطلب به ما ارائه دهيد ، پدرم فرمود : دليل ما وجود جنين در شكم مادر است كه غذا مىخورد ، امّا چيزى از او دفع نمىشود . دانشمند مسيحى هراسان شد ، در ادامه گفت : از كجا ادّعا مىكنيد كه ميوه‌هاى بهشت هميشه تر و تازه و موجود است و هيچ گاه از بين نمىرود ؟ دليل شما بر اين مطلب چيست ؟ پدرم فرمود : گواه ما بر اين ادّعا خاك زمين است كه همواره تازه و موجود است و هيچ گاه از بين نمىرود ، مرد مسيحى هراسان‌تر شد و اين بار گفت : بگو كدام وقت است كه نه جزء اوقات شب است و نه جزء اوقات روز ؟ پدرم فرمود : اين همان ساعت ميان طلوع فجر تا طلوع آفتاب است ، كه دردمند در آن آرامش مىيابد و شب زنده‌دار در آن مىخوابد ، اين ساعت را خداوند در دنيا براى راغبان آخرت و در آخرت حجّت آشكار قرار داده است . دانشمند نصرانى با شنيدن اين پاسخ فريادى از حيرت كشيد و گفت : فقط يك سؤال ديگر از تو مىكنم : به من بگو كدام دو نوزادى بودند كه هر دو در يك روز به دنيا آمدند و در يك روز هم از دنيا رفتند ، امّا يكى از آنها پنجاه سال و ديگرى صد و پنجاه سال در دنيا زندگى كرد ؟